1844-2003

Taj sveopšti napredak posebno će doći do izražaja u 19. veku. Odocnelo, na plimi prosvećenog apsolutizma, 1844. i 1845. godine u Somboru se osnivaju Mađarska i Srpska čitaonica. Osnivanjem prvih štamparija pedesetih i šezdesetih godina, grad stupa u svet Gutenbergove galaksije.U drugoj polovini XIX i u  XX veku u Somboru izlaze brojni listovi i časopisi: "Ipar", "Školski list", "Bacska",  "Bačvanin", "Sloga"... Somborsku književnu periodiku na srpskom jeziku XIX stoleća  obeležili su "Prijatelj srbske mladeži"  (1866- 1867) i znameniti list za mlade` "Golub"(1879- 1914), u kome su svoje prvence objavili brojni potonji velikani srpske književnosti (Vojislav Ilić, Jovan Dučić, Aleksa Šantić, Miloš Crnjanski i dr.). Godine  1880. dr Milan Jovanović Batut u Somboru kratko vreme izdaje časopis za zdravstveno prosvećivanje "Zdravlje". Danas njihov put nastavljaju "Somborske novine", časopis "Dometi" i savremeni elektronski mediji.
 U prostoru duše i duha Sombora ukrštaju se tragovi nasleđa i savremenosti.U Somboru su ponikli Ivan Jugović, osnivač Velike škole u Beogradu, Josip Šlezinger, začetnik srpske građanske muzike,Vasilije Damjanović , pisac prve aritmetike u Srba, Nikolaj Šimić, pisac prve logike u Srba, Jovan Hadžić, pesnik i utemeljivač Matice srpske, patrijarsi Samuilo Maširević i Georgije Branković, kompozitor Petar Konjović, književnici Veljko Petrović i Janoš Herceg, slikari Juhas Arpad, Milan Konjović... U Somboru je Laza Kostić ispevao svoju najveću pokajanku "Santa Maria della Salute".
 Sombor, koji je u sastav Kraljevine Srbije ušao 13. novembra 1918, danas je  sedište opštine i centar Zapadno-bačkog okruga, koji uz somborsku čine još i apatinska, kulska i odžačka opština, sa 214.000 stanovnika po popisu iz 2002. , na prostoru od 2.386 km2.
Somborska opština se prostire na površini veličine 1.200 km2, sa 15 sela i 16 većih salaških naselja, i sa oko 100.000 žitelja, čija polovina živi u gradu.